ArmGeo-ի ինստագրամյան էջին վաղուց էի հետևում, բայց այդ ժամանակ ապրում էի Իրանում ու միայն նկարներով ու իրենց պատմածով էի պատկերացնում, թե ինչպիսին է արշավական ու լեռնային կյանքը։ 2020 թ․-ին տեղափոխվեցի Հայաստան ու շտապեցի մասնակցել ArmGeo-ի արշավին դեպի Երախ լեռ։

Դալար Չահարմահալի

Արշավին մասնակցում էի գործընկերոջս հետ, ով արդեն տարիներ շարունակ արշավում էր միայն ArmGeo-ի հետ։ Նրանից բազմիցս լսել էի խմբում տիրող ջերմ մթնոլորտի մասին։ Երախի արշավը մի բառով կնկարագրեի՝ թույնագույն ։) Իսկ գագաթ հասնելուց հետո հասկացա, որ այդ ամենն իմ մասին է, իսկ լեռներն ու նորանոր գագաթներն ինձ են սպասում։  

Լեռնային ընտանիք

Արշավների շնորհիվ սկսել եմ ավելի ամուր մնալ կյանքի դժվար պայմաններում, դարձել եմ ավելի ինքնավստահ։ Իսկ ապրումներս ու զգացողություններս կդժվարանամ խոսքերով արտահայտել, շատ դժվար է բառերով փոխանցել։ Բայց մի բան հաստատ է՝ արշավների ամենակարևոր ու թանկ ձեռքբերումն իմ արշավական ընկերներն են՝ իմ լեռնային ընտանիքը։

Յուրաքանչյուր արշավի ու լեռան հետ միասին, ասես, ամեն անգամ յուրովի եմ բացահայտում ինքս ինձ, և հետո նվաճում ևս մի գագաթ։ Երևի կարելի է ասել, որ լեռներում ես ինձ եմ փնտրում։

Դեմավենդի վերելքը

Չնայած առջևում դեռ շատ լեռներ կան, որ անպայման պիտի բարձրանամ, բայց շատ տպավորիչ վերելքներից էր Դեմավենդի վերելքը։

Դեմավենդի գագաթին

Վերելքը բարդ էր և կարելի է ասել, որ արմջեոականների մեծ մասն այնտեղ էր, ինչը նույնպես նպաստեց, որ վերելքը հիշարժան լինի։ Վերելքը շատ է տպավորվել՝ 25 մասնակից և բոլորս Դեմավենդի գագաթին։  

Արշավականները ․․․

Մենք ամենասովորական մարդիկ ենք ու սիրում ենք ապրել բնությանը մոտ։ 

Ամեն ինչ սկսվեց Նազելի լճի մոտից

ArmGeo-ում իմ պատմությունը սկսվեց մի թույն գիշերակացով արշավից՝ Նազելի լճի ափին:

Դալար Չահարմահալի

Գիշերակացով արշավների ժամանակ է, որ կարողանում ես շփվել բոլորի հետ։ Ու հենց այդ օրն էլ հասկացա, որ ինձ հարազատ եմ զգում արմջեոցիների հետ։

Հիմա՝ երկու տարի անց, հասկանում եմ, թե ինչ է նշանակում, երբ արմջեոականներն ասում են, որ կարևոր չէ՝ ուր, կարևոր է՝ ում հետ։

Ուղղակի սկսեք արշավել ու կսիրահարվեք լեռներին։

Մեր ակումբի անդամները

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

Արշավների շնորհիվ կարողանում եմ ավելի ակտիվ ու հետաքրքիր կյանք վարել, արշավները նպաստել են լավատեսությանս բարձացմանը, ինչպես նաև արժեհամակարգի որոշակի փոփոխության։

Գևորգ Մովսիսյան

Լեռներն ինձ ազատություն են տալիս, անդորր, հավասարակշռություն, հիացմունք բնության վեհությամբ, օգնում են կարճաժամկետ փախուստ կատարել գորշ առօրյայից:

Ռապի լիճն ու ArmGeo-ն

Երկար ժամանակ չունենալով ընկերակցող մեկի, ուղղակի որոշեցի միանալ որևէ ակումբի։ Ուսումնասիրելով տարբեր արշավական ակումբների կայքերը, ընտրեցի հենց ArmGeo ակումբը։ Առաջին արշավը 2020 թվականի օգոստոսին էր դեպի Ռապի լիճ։ Արշավն ուղղակի գերազանցեց սպասելիքներս։

Չաուխի ճամփորդությունը

Չաուխի ճամփորդությունն ամենից հիշարժանն էր և տպավորիչը, առանձնահատուկ էր արշավականների խումբը և Կովկասյան լեռների վեհությունը: Երեք հիանալի օր:

Արշավականները․․․

Արշավներին մասնակցում են շատ տարբեր մարդիկ ու դժվար է ընդհանուր սահմանում տալ։ Բայց կարող եմ նման մեջբերում անել Էլեոնորա Ռուզվելտից՝ «Մարդու փիլիսոփայությունը լավագույնս չի արտահայտվում բառերով, այն արտահայտվում է նրա կատարած ընտրություններով… և մեր կատարած ընտրությունները, ի վերջո, մեր պատասխանատվությունն են»:

Մի՛ հետաձգիր

«Ուշ լինի, նուշ լինի« ասացվածքն այս պարագայում բնավ տեղին չէ )) Որքան շուտ ու հաճախակի սկսեք արշավների մասնակցել, այնքան ավելի կհարստացնեք ձեր կյանքը։

Մեր ակումբի անդամները

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

Ամեն ինչ՝ հանուն արշավների

Արշավների ժամանակ ես վերագտնում եմ մանկության ժամանակ Խնձորեսկի ձորերում անցկացրած վայրի ազատության զգացումը։ Իմ կյանքում փոխվել է այն, որ ես գտել եմ իմ այն հոբբին, որից երբեք չեմ ձանձրանա, որը, ի տարբերություն, մյուս հոբբիների մշտական է ու անփոխարինել։ Այն ինձ մշտապես նոր մարտահրավերներ է նետում թե՛ ֆիզիկական, թե՛ ֆինանսական ))) Ասել է թե ողջ հայությունը՝ ինչ անում ենք երեխեքի համար ենք անում, իսկ ես` արշավների ))))

Աստղիկ Բաբալարյան

Լեռներն ինքս ինձ մաքսիմալ մոտենալու ամենակարճ ճանապարհն են։ Ես լեռներում սիրում եմ լուռ քայլել, ինչի պատճառով շատերի վրա թողնում եմ գոռոզ մարդու տպավորություն։ Իսկ իրականում ուղղակի չեմ կարողանում ինձ ստիպել ու խոսել։ Լեռները այն միակ տեղն են Երկիր մոլորակի վրա, որտեղ սիրտս, միտքս ու հոգիս քաոտիկ ներդաշնակ են զգում։ Հատկապես սիրում եմ լեռնային արշավները, որոնց ժամանակ առօրեական զրույցները չափազանց սխալ ձայնային ալիքների վրա են թվում։ Դե չեմ ասում նաև այն մասին, որ լեռներում հանդիպում ես ամենահիասքանչ մարդկանց։

Ձմեռային Սմբատաբերդը

Բնության հետ ծանոթացել եմ դեռ մանուկ հասակից։ Ես Խնձորեսկից եմ, և հորաքույրս ամեն ամառ մեզ տանում էր ձորերով, իմիջայլոց, մեզ դեռ այդ տարիքից սովորեցնում էր հավաքել ուրիշների թափած աղբը։ Մի անգամ նույնիսկ Հովազաձորի գերիներից ոգևորված գնացինք եռօրյա վայրի գիշերակացի)))

Աստղիկ Բաբալարյան

Իսկ արդեն հասուն տարիքում, առաջին անգամ արշավի մասնակցեցի 2016 թվականին։ Սմբատաբերդ՝ փետրվար ամիսն էր, ձյուն, թաց ու ցուրտ ))) Որքան էլ փորձել էի հնարավորինս պատրաստված գնալ, շատ անհաջող կոշիկներ ունեի, որոնք ամբողջ ճանապարհին ցավացնում էին։ Իսկ հետո հագա լրացուցիչ կոշիկներս, որոնք հեչ ձմեռային չէին, ու ճըփ-ճըլըփ քայլում էի՝ արդեն ցավացող ոտքերով։ Բայց, միևնույն է, զգացողություններն այնքան վերջն էին, որ էլ հետդարձի ճանապարհ չկար :)

Արարատն ու Ալպերը

Միանշանակ Արարատի վերելքն ամենատպավորիչն էր, որովհետև իմ առաջին 5000+ լեռն էր ու նման էր քննության։ Շատերի նման ես էլ մտածում էի, որ Արարատի գագաթին հասնելը բխում էր հայի պատմական ցավոտ հիշողություններից։ Կարծում էի, որ հենց դա էր ինձ հուզելու։

Աստղիկ Բաբալարյան

Դպրոցական էի ու քույրերիս հետ մի սիրելի ֆիլմ ունեինք, կոչվում էր «Հայդի»։ Ֆիլմը պատմում էր Շվեյցարիայի Ալպերում ծնված մի 8 տարեկան աղջկա մասին, ում իր կամքին հակառակ տարել էին Ֆրանկֆուրտ։ Իսկ նա կարոտում էր լեռները ու ուզում էր նորից հետ գնալ ալպյան պապական գյուղը։ Երբ հասանք Արարատի ստորոտին, նայեցի Արարատին ու միանգամից Հայդին եկավ մտքիս, հիշեցի ամենահետաքրքիրը։ Հենց նույն պահին մեր տեղացի ուղեկցորդն ասաց՝ «դե հայդե»․․․ Հայդի հերոսուհու նման էլի․․․ :)

Արարատը բարձրացա ու ասես Հայդին տուն գնաց․․․

Ես՝ ArmGeo-ում

Տիգրան Վարագին ֆեյսբուքով դեռ վաղուց էի հետևում՝ իմ ընկերների ցանկում էր։ Սակայն այդ ընթացքում այլ արշավական խմբի հետ էի արշավների գնում։ Բնավորության մի տարօրինակ գիծ ունեմ՝ չեմ կարողանում մի քանի խմբերի հետ արշավների գնալ։

Աստղիկ Բաբալարյան

Բայց ստացվեց այնպես, որ ինչ-ինչ օբյեկտիվ պատճառներով իմ խմբի արշավները դադարեցին, ու այդ ընթացքում էլ որոշեցի միանալ ArmGeo -ի արշավներին։ 2018 թիվն էր` Տապալոց լեռան արշավը։

Արշավականները ․․․

Դժվար է հստակ սահմանում տալ, որովհետև նրանք բոլորը տարբեր են, բայց եթե նույնիսկ նրանք չեն դառնում քո ամենամոտ ընկերները, միևնույն է նրանք քո մարդիկ են ու դուք նույն հաճախականության վրա եք։

Լեռներում մնում են այն մարդիկ, ովքեր ներդաշնակ են լեռների անհարմարության հետ ու դա նման է բնական ընտրության)) Երբեք պետք չէ խաբվել ինստագրամյան նկարներին ու ընդունել, որ արշավները միշտ չէ, որ թույն են անցնում՝ լինում են շատ անհարմար, ցավոտ, ամաչելու ու ծիծաղալու պահեր․..

Աստղիկ Բաբալարյան

Առաջին անգամ արշավի գնացեք մենակ, հակառակ դեպքում այդպես էլ չես իմանա ինչը հավանեցիր՝ լեռները, թե ընկերների հետ անցկացրած ժամանակը։

Մեր ակումբի անդամները

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

Ինչպես շատերը, ես էլ առաջին անգամ արշավել եմ համավարակի ընթացքում։ Առաջին անգամ ընկերներիս հետ որոշեցինք բարձրանալ Արմաղան լեռը։ Հուլիսն էր, շոգ, լեռը՝ քարքարոտ, ես՝ ոչ արշավական հագուստով ու կոշիկներով։ Մտքումս որոշեցի, որ ես ու լեռները կապ չունենք իրար հետ ու սա կլինի իմ առաջին ու միակ լեռնային արշավը։ Որոշումս փոխվեց, երբ հասանք գագաթ, որտեղից բացվող տեսարանը միանգամից ստիպեց մոռանալ ճանապարհի դժվարությունները։

Արշավային կյանքն ինձ ավելի հաստատակամ է դարձրել, ստիպել փոխել առաջնահերթություններս, սովորեցրել է գնահատել սեփական ժամանակս ու դրա մի մասը նվիրել ինքս ինձ։ Նպատակադրված ոչինչ չեմ փնտրում, բայց լեռներն ու բնությունը գերբնական ուժ ունեն, անսահման էներգիա են տալիս։

Երբ կյանքդ փոխվում է 5165-ով

Արարատ՝ ամենատպավորիչ վերելքը։ Դեռևս)) Սա իմ կյանքի ամենահամարձակ քայլն էր։ Շուրջ մեկ տարի ամեն օր մտածել եմ վերելքի մասին, պատրաստվել հոգեպես և ֆիզիկապես։

Նույնիսկ մարզասրահում այն պատուհանների մոտ էի մարզվում, որոնք Արարատին էին նայում։ Վստահ էի, որ նպատակիս կետն աչքիս առաջ պահելով ավելի լավ արդյունքի կհասնեմ։ Այդ ընթացքում շատ անգամ երկմտել եմ, կասկածել, բայց վայրկյաններ անց վանել բոլոր վախերն ու կասկածները։ Որոշել էի, որ այս վերելքով առաջին հերթին ինքս ինձ պետք է ապացուցեմ, որ ամեն ինչ հնարավոր է, եթե կա ցանկություն։

Ու ստացվեց։

Արշավականները ․․․

Նրանք ազատ ոգով մարդիկ են, որոնց համար քաղաքային կյանքը շատ նեղ է։ Մարդիկ են, ովքեր հասկացել են, որ բնության մի մասնիկն են և որ առանց բնության իրենք կիսատ են։ Ու վերջապես արշավականներն իմ խենթ, ազնիվ ու պարզ ընկերներն են ու ես անվերջ շնորհակալ եմ Armenian Geographic-ին նրանց համար։

Ես՝ ArmGeo-ում

Շատ պարզ եմ հիշում՝ 2016թ․ -ին ֆեյսբուքում առաջին անգամ տեսա Armenian Geaographic անունը, ուսումնասիրեցի էջը, ծանոթացա գործունեությանը, բայց այդ պահին նույնիսկ չհամարձակվեցի մտածել, որ ինքս էլ կարող եմ արշավել։

Թագուհի Մանուկյան

Միայն տարիներ անց, երբ արշավները սկսեցին հետաքրքրել ինձ, 2021թ․ -ի հունվարին առաջին անգամ մասնակցեցի Armenian Geographic-ի արշավին դեպի Տեսիլք լեռ։ Այդ օրն էլ որոշեցի, որ սա հենց այն ակումբն է, որի հետ կշարունակեմ արշավել։

Կյանքը չափազանց կարճ է երկար մտածելու համար։ Պետք է անել առաջին քայլն ու գնալ արշավ, մնացածն ինքն իրեն կստացվի։

Մեր ակումբի անդամները

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

Մայրս աշխարհագրագետ է, ու դեռ փոքր ժամանակ ինձ, եղբորս ու մի տոպրակ ուտելիք վերցնում էր, գնում Ջերմուկի՝ մեր շենքից երևացող սարը: Խաղալով, սունկ հավաքելով, երգելով բարձրանում էինք, բայց ինձ այդ ամենի մեջ ամենաշատը գրավում էր գագաթ հասնելուց հետո ուտելու միտքը: Արշավախմբի հետ առաջին արշավին գնացի դպրոցի ավարտական քննություններից հետո: Ոտքս վնասեցի, գագաթ չկար, սունկ չկար, բայց վերադարձա՝ նոր ու սիրուն տեղեր տեսնելու անհրաժեշտությամբ:

Սիրուն մարդիկ, պատմություններ ու մայրամուտներ

Արշավների շնորհիվ ավելի դիմացկուն եմ դարձել, անհրաժեշտության դեպքում նաև հարմարվող: Սկսել եմ ավելի լավ ճանաչել իմ երկիրը՝ Հայաստանի տարբեր կտորների սիրունությունները, ավելի պատասխանատու եմ ինձ զգում բնության ու ինձ շրջապատող մարդկանց հանդեպ:

Նարե Մանուկյան

Սարերում ավելի ուժգին եմ զգում ինքս իմ բնական ու իսկական վիճակի հետ կապը։ Չեմ փնտրում, բայց գիտեմ՝ ամեն անգամ կգտնեմ սիրուն մարդիկ, սիրուն պատմություններ ու ավելի սիրուն մայրամուտներ:

Արագած․ գագաթ հասնելու վայելքը

Ամեն արշավ տպավորիչ է, բայց առանձնացնելու արժանին, թերևս, դեպի Արագածի Հյուսիսային գագաթ արշավն էր: Ամբողջապես զգացի սարի վախենալու գրավչությունն ու գագաթ հասնելու վայելքը:

Ես՝ ArmGeo-ում

Ակումբի գործունեությանը հետևում եմ շատ վաղուց՝ սկսած 2014թ․- ից: Միշտ մտածում էի, որ ArmGeo-ի անդամները շատ պրոֆեսիոնալ արշավականներ են, ու ես դեռ պետք է մարզեմ ինձ սարերում, որ կարողանամ միանալ իրենց:

Նարե Մանուկյան

Ահա այդպես ինձ վերջապես պատրաստ համարելով գնացի արշավ, հասկացա, որ բավարար էր ընդամենը կամքն ու ցանկությունը: Միանգամից գտա իմ տեսակի շատ մարդիկ, որոնցից մեկն ինձ մի անգամ ասաց. «Դե, կհանդիպենք լեռներում», ու սկսեցի պարբերաբար գնալ՝ հանդիպել այդ մարդկանց ու նոր լեռներ:

Արշավականները․․․

Ամենասովորական մարդիկ, ովքեր ամենաիրական ձևով դրսևորվում են բնության մեջ:

Նարե Մանուկյան

Ես որպես հարմարավետության գոտի ստեղծող ու այտեղ շատ երկար բնակվող, կասեմ իմ օրինակով, որ պետք է գտնել մարդ, ով ինչ-որ չափով հարմարավետություն կապահովի քո համար (ընկեր, ծանոթ արշավական), ով կհամաձայնի միանալ, գտնել ոչ բարդ երթուղի, ունենալ ամենասովորական, հարմարավետ հագուստ ու այդպես հարմար-հարմար գրանցվել, կարևորը՝ չուշանալ նշանակված ժամից:

Մեր ակումբի անդամները

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

2020 թվականի օգոստոսին էր, Արմջեոյի հետ պետք է բարձրանայինք Արագածի Արևմտյան գագաթը, իմ առաջին լեռն էր լինելու։ Այնպես եղավ, որ վերելքի կեսերից եղանակն աննկարագրելի վատացավ՝ անձրև էր, կարկուտ, մառախուղ ու կայծակ։ Երկինք-երկիր խառնվել էին իրար։ Ուղեկցորդը որոշեց, որ դադարեցնում ենք վերելքը և հնարավորինս արագ իջնում ենք։

Լիլիթ Տոնոյան

Չնայած ես պատրաստ էի հենց այդ եղանակին էլ շարունակել վերելքը, բայց պարտավոր էի ենթարկվել։ Անսահման վրդովված և հիասթափված էի։

Լեռներն իմ կամքի ուժն են մեծացրել․․․

Արշավներին մասնակցելու ընթացքում ես համբերություն եմ ձեռք բերել։ Ինձ նորովի եմ սկսել բացահայտել ու ճանաչել։ Հայրենիքս ուրիշ կերպ եմ սկսել սիրել։ Լեռներն իմ կամքի ուժն են մեծացրել, անսահման էներգիա են տվել ինձ նոր բաներ սովորելու համար, սովորեցրել են դիմակայել կյանքի դժվարություններին և հիասթափություններին։

Դեմավենդ՝ Ասիայի ամենաբարձր հրաբուխ

Ամենաշատը տպավորվել է Դեմավենդի վերելքը։ Դեմավենդի վերելքով ես իմ մեջ բացահայտել եմ հատկանիշներ, որոնց մասին ինքս էլ չգիտեի։ Այդ վերելքով ես դարձել եմ ավելի ուժեղ և նպատակասլաց։ 

Արշավականները ․․․

Արշավականները առանց թևերի ճախրել իմացող մարդիկ են, բնությանը մոտ, բնությանը չվնասող, հասարակը սիրող և գնահատող մարդիկ են։

Ես՝ ArmGeo-ում

Տարիներ առաջ, ընկերուհիս էր պատմում Արմջեոյի մասին, առաջին անգամ իրենից եմ լսել։ Հետո տարիներ անց ինքս էլ սկսեցի արշավել Արմջեոյի հետ, ու հիմա երբեմն ընկերուհուս հանդիպում եմ հենց արշավների օրերին ու շատ հավես էմոցիաներ եմ ունենում։

Հենց այսօր վե՛ր կաց և գնա՛ արշավ։ Դա չի կարելի թողնել վաղվան։ Ինքս շատ եմ ափսոսում, որ շատ տարիներ վատնել եմ առանց արշավների և սարերի։ Կամ կսիրես արշավային կյանքը և ձեռք կբերես հաճելի հիվանդություն, կամ պարզապես չես սիրի։ 

Վե՛ր կաց և գնա՛ սարեր։

Ճախրի՜ր…

Մեր ակումբի անդամները

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

Շատ տարիներ առաջ եղբայրներիս ու հայրիկիս հետ որոշեցինք բարձրանալ Եղեգնաձորի ճանապարհից երևացող սարը: Ինչո՞ւ: Հետաքրքիր էր, թե ինչքան ժամանակում կկարողանայինք հասնել գագաթ: Միայն վերջերս ArmGeo-ի շնորհիվ իմացա, որ այն Կարմիրսարն էր: Հիշում եմ, թե որքան ոգևորված էի վերելքի ընթացքում և վերելքից հետո:

Մարիամ Ղազարյան

Այդ ժամանակ չէի էլ պատկերացնում, որ կան խմբեր, որոնք ամեն շաբաթ վերելքներ են ունենում, այլապես ավելի շուտ կսկսեի արշավել:

«Լեռներն ինձ էներգիա են տալիս…»

Արշավները սովորեցրել են ներկա պահից ստանալ առավելագույնը, լինել ներկայում: Արշավների մասնակցելուց հետո սկսել եմ ավելի արագ կողմնորոշվել և հեշտ որոշումներ կայացնել, դարձել ավելի վճռական, սովորել ոչինչ չհետաձգել և չթողնել վաղվան: Լեռներն ինձ էներգիա են տալիս, հանգստություն, ինքդ քեզ ճանաչելու հնարավորություն: Իսկ լեռների գագաթներից բացվող տեսարանների, աշխարհն այլ անկյունից տեսնելու մասին էլ չխոսեմ:

Ձմեռային վերելքները

Յուրաքանչյուր արշավ տպավորվում է յուրովի, իսկ ինձ համար հատկապես տպավորիչ են ձմեռային, ձյունոտ արշավները, ժայռոտ լեռները: Ամենատպավորիչ արշավներից են եղել Բովաքարի և Արագածի Արևելյան գագաթի վերելքները:

Մարիամ Ղազարյան

Բարձր լեռներ բարձրանալու ցանկություն ևս ունեմ: Հուսամ, որ ժամանակի ընթացքում կսկսեմ ավելի վստահ մտածել այդ նպատակներիս մասին: Կարծում եմ, որ արշավականները մարդիկ են, ովքեր անվերջ բացահայտում են իրենց ու շրջապատող աշխարհը, ովքեր առանց երկար մտածելու պատրաստ են արկածների:

Ես՝ ArmGeo-ում

Մինչ կսկսեի ArmGeo-ի հետ արշավել, մոտ մեկ ամիս հետևում էի էջին, բայց չէի համարձակվում գրանցվել արշավներից որևէ մեկին: Այդ ընթացքում ընկերներիցս մեկը, ում երկար ժամանակ չէի հանդիպել, առաջարկում է գնալ հենց ArmGeo-ի՝ Սառցալի լեռան արշավին: Պատահականություն էր, թե ոչ՝ չգիտեմ, սակայն առանց երկար մտածելու միանգամից գրանցվեցի:

Մարիամ Ղազարյան

Տպավորվել էր արշավի ամբողջ ընթացքը՝  ճանապարհը, Դելիկայի երաժշտությունը (Դելիկա բառն առաջին անգամ էի լսում), ժայռապատկերները, գագաթից բացվող տեսարանները՝ երևում էին Արցախը, Սևանը, Վայոց Ձորը: Արշավից հետո միայն մտածում էի այն մասին, թե ինչու ավելի շուտ չեմ միացել արշավներին:

Անընդհատ ինչ-որ պատճառներ փնտրելու, արշավների չգնալու փոխարեն պետք է ուղղակի գրանցվել առաջին արշավին, և վստահ լինել, որ մնացածը ինքնըստինքյան կստացվի: 

Մեր ակումբի անդամները

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

Մերի Անտոնյան

Ինչպես ամեն ինչ սկսվեց

«Առաջին արշավս Հերհերի ջրվեժն էր։ Գարուն էր, ու գարնանը հատուկ խառնաշփոթ եղանակ, ձնախառն անձրև, քամի, ցեխոտ ճանապարհներ ու ես՝ հնարավորինս հակաարշավական հագուստով։ Զգացողությունները՝ խառը, իրար հակասող, իրարամերժ, գեղեցիկ», – իր առաջին արշավի մասին պատմում է Մերին։

Մերի Անտոնյան

Նրա խոսքով՝ արշավներն իրեն տալիս են հնարավորություն մոտ լինել բնությանը․ «Բնության «հոգին» զգում եմ ավելի խորը՝ ներսից։ Ամենալավ մտքերն եմ գողանում բնությունից, գույների նոր երագներ եմ գտնում։ Էլ ի՞նչ է պետք դրանից ավել երջանիկ լինելու համար»։

Ինչ են տալիս լեռները

Արշավականը նշում է, որ լեռները սովորեցնում, ոգևորում, քեզ շռայլում են անսահման հորիզոններ, ֆանտաստիկ մայրամուտներ, տալիս են էներգիա․ «Լեռները դարձնում են քեզ առավել համառ։ Ամենաբարդ խնդիրները լեռներում ստանում են պարզ լուծումներ։ Լեռներն ազնիվ են ու ունեն զարմանալի բնավորություն, հեռվից դու վայելում ես լեռը, իսկ գագաթից՝ այն քեզ թույլ է տալիս վայելել իր շուրջը բացվող բնապատկերները։ Լեռներում օդ կա»։

Մերի Անտոնյան

Խոսելով իր ամենահիշարժան արշավների մասին՝ Մերին ասաց, որ հիշարժան արշավները մի քանիսն են․ «Անիրական Ծակքարի լիճը, Խոստուփի տաք արևածագը, Ուխտասարի մառախուղից նշմարվող միստիկ տեսարանները, Կատար լեռան բացահայտումը, նրա վայրի, ժայռոտ ճանապարհները դեռ երկար ժամանակ հիշելու եմ»։

Մերին ասում է, որ դեռ շատ լեռնային ճամփաներ ունի անցնելու, ու մեծ ցանկություն ունի մի օր հայտնվել Արևմտյան Հայաստանի ու Արցախի լեռներում։ Նա գտնում է՝ արշավականներն ազատ, արկածախնդիր, հուզական մարդիկ են․ «Սրտով արշավականներին ճանաչում եմ հեռվից»։

Մերի Անտոնյան

Ինչպես հայտնվեց ArmGeo-ում

Խոսելով այն մասին, թե ինչպես հայտնվեց մեր ակումբում՝ Մերին ասաց․ «Ես էլ չհասկացա ինչպես հայտնվեցի ArmGeo-ում, համատարած խիստ կարանտինից հետո, երբ մեր սովորական կյանքը տևական ժամանակ կանգ էր առել, աշխատում էի տանից, միայն պատշգամբն էր բաց տարածությունը զգալու հնարավորություն տալիս, որոշեցի՝ երբ սահմանափակումները վերջանան, ավելի շատ եմ արշավելու ու այդպես էլ արեցի»։

Մերի Անտոնյան

Մերին բոլորին խորհուրդ է տալիս գոնե մեկ անգամ գնալ արշավի․ «Ինքս վախեր ունեմ լեռներում՝ հատկապես ժայռոտ մասերից, բայց չհամարձակվել չեմ կարող, քանի որ ամենատպավորիչ տեսարանները հենց այդ քարերից այն կողմում են։ Գեղեցիկը տեսնելու համար մի քիչ պետք է տանջվել, մրսել, թրջվել, վախենալ, ընկնել, ցեխոտվել, իսկ ո՞վ է խոստացել, որ հեշտ է լինելու։ Խորհուրդ կտամ գոնե մեկ անգամ փորձել, եթե լինի էներգիա լեռների ու ձեր միջև, դուք կրկին կվերադառնաք»։

Ուզո՞ւմ ես դառնալ ակումբի անդամներից մեկը: Միացի՛ր մեր արշավներին:

Ծանոթացեք մեր ակումբի մյուս անդամների հետ.

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

Տնտեսագետ, բանկային ոլորտ:

Ե՞րբ և ինչպե՞ս որոշեցիր առաջին անգամ մասնակցել արշավի, ու ո՞նց անցավ քո առաջին արշավը, ի՞նչ զգացողություններ ունեիր:

Այնպես չէ, որ մի օր նստեցի և որոշեցի. արշավական ոգին իմ մեջ միշտ էլ եղել է, դեռ վաղ մանկուց միշտ երազում էի հագնել ուսապարկ և գնալ սարեր։ Առաջին գիտակցված, պատրաստված արշավը եղավ շատ տարիներ առաջ՝ Արագածի Հարավային գագաթ։ Փորձ չունեի, չէի պատկերացնում՝ ինչ է ինձ սպասվում, իսկ սպասվում էր ինձ բավականին վատ եղանակ, ոչ համապատասխան հագուստ և դժվար վերելք։ Շատ էի հոգնել և տանջվել, սակայն երբ հասա գագաթ ամեն ինչ մոռացվեց։ Այնպիսի՜ տեսարան էր՝ վայրկյանը մեկ փոխվող եղանակը, խառնարանի աննկարագրելի գույները։

Ռուբեն Զաքոյան

Արշավներին մասնակցելուց հետո ի՞նչ է փոխվել քո մեջ ու քո կյանքում:

Սկսել եմ ավելի արագ ճանաչել մարդկանց. արշավի դժվարությունների և տարբեր իրավիճակների ժամանակ միանգամից հասկանում ես՝ ով ով է։ Արշավը չի հանդուրժում եսասիրություն, էգոիզմ, անտարբերություն. արշավի ժամանակ բոլորս կարծես մի օրգանիզմ ենք, և ամեն մեկիցս է կախված մեր անվտանգությունը։

Ի՞նչ են տալիս քեզ լեռները, ի՞նչ ես փնտրում լեռներում:

Ճիշտն ասած, ոչ մի բան չեմ փնտրում, ես ուղղակի արշավում եմ:

Կա՞ մի ստեղծագործություն, որ ասոցացնո՞ւմ ես լեռների կամ արշավների հետ:

Շատ եմ սիրում «Высота» կինոնկարը:

Ռուբեն Զաքոյան

Ո՞րն է քո ամենահիշարժան ու տպավորիչ արշավը: Ինչո՞վ է այն առանձնանում:

Վստահ եմ, որ ամենատպավորիչ արշավս դեռ առջևում է. մի քանի գագաթներ կան, որ դեռ չեմ եղել։ Իսկ այս պահի դրությամբ տպավորված եմ արշավներով դեպի Սևաժայռ, Խուստուփ և Ծղուկ։

Ի՞նչ ուղղություններ կան, որ դեռևս չես հաղթահարել, բայց նպատակ ունես անել ապագայում:

Կան մի քանիսը՝ Արարատ, Կուսանաց:

Որո՞նք են այն երեք հիմնական բառերը, որոնք կարող են նկարագրել քո զգացմունքներն արշավների ընթացքում:

Ազատություն, անհոգություն, էներգիա:

Ռուբեն Զաքոյան

Ըստ քեզ՝ ովքե՞ր են արշավականները:

Իմ խոսքերը չեն՝ արշավանկաններն այն հաջողակներն են, ում բախտ է վիճակվել աշխարհին լեռների գագաթներից նայել (Անի Մոսյան):

Ինչպե՞ս հայտնվեցիր ArmGeo ակումբում (այսինքն՝ սկսեցիր պարբերաբար արշավների հաճախել մեր թիմի հետ)

ArmGeo-ում հայտնվեցի իմ լավ ընկերոջ՝ Լուսինե Արշակյանի շնորհիվ։ Առաջին անգամ գնացի արշավ դեպի Այրիքար։ Հատկանշական է, որ երկրորդ, թե երրորդ արշավից հետո հասկացա, որ «այ, սրանք իմոնք են», միանգամից ձևավորվեցին ջերմ և մտերմիկ հարաբերություններ ակումբի անդամների հետ, ինչը, ի վերջո, վերածվեց ընկերության։

Ռուբեն Զաքոյանն ու Տիգրան Վարագը

Ի՞նչ խորհուրդ կտաս նրանց, ովքեր ուզում են, բայց դեռևս չեն համարձակվում հարմարավետության գոտուց դուրս գալ ու արշավների գնալ:

Միայն մի բան՝ արշավեք և դա կփոխի ձեր կյանքը:

Ուզո՞ւմ ես դառնալ ակումբի անդամներից մեկը: Միացի՛ր մեր արշավներին:

Ծանոթացեք մեր ակումբի մյուս անդամների հետ.

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան

Բանասեր եմ։ Աշխատում եմ որպես թարգմանիչ։ Դասավանդում եմ Հայ-ռուսական (Սլավոնական) համալսարանում։

Նարե Մկրտչյան

Ե՞րբ և ինչպե՞ս որոշեցիր առաջին անգամ մասնակցել արշավի, ու ո՞նց անցավ քո առաջին արշավը, ի՞նչ զգացողություններ ունեիր:

Առաջին արշավս եղել է 2011 թվականի մայիսին, Խոսրովի ջրվեժներ էինք գնացել։ Զգացողություններս անմոռանալի էին, վերջում արդեն գրեթե լացում էի ու չէի ուզում քայլել։ Դրանից հետո հասկացա, որ սա այն է, ինչ պակասում էր իմ կյանքում։

Արշավներին մասնակցելուց հետո՝ ի՞նչ է փոխվել քո մեջ ու քո կյանքում:

Ռուսաստանում եմ մեծացել ու Հայաստան գալուց հետո միշտ մոտս զգացողություն կար, որ ես եկած եմ, գուցե մի փոքր օտար, բայց որոշ ժամանակ արշավներ գնալուց հետո հասկացա, որ՝ չէ, ամբողջ Հայաստանն իմն է։

Նարե Մկրտչյան

Ի՞նչ են տալիս քեզ լեռները, ի՞նչ ես փնտրում լեռներում:

Փոքր երեխա լինելու հնարավորություն են տալիս։ Կարող ես լինել անլուրջ, անմիջական մի փոքր հիմար ու անսահման երջանիկ։

Կա՞ մի ստեղծագործություն, որ ասոցացնո՞ւմ ես լեռների կամ արշավների հետ:

Դեռ վաղ ուսանողական տարիներին, երբ արշավներ չէի գնում, բոլոր նոթատետրերիս առաջին էջում Բայրոնի այս բանաստեղծությունն էի արտագրում։  “There is a pleasure in the pathless woods, There is a rapture on the lonely shore, There is society, where none intrudes, By the deep Sea, and music in its roar: I love not Man the less, but Nature more, From these our interviews, in which I steal From all I may be, or have been before, To mingle with the Universe, and feel What I can ne’er express, yet cannot all conceal.”

Նարե Մկրտչյան

Ո՞րն է քո ամենահիշարժան ու տպավորիչ արշավը: Ինչո՞վ է այն առանձնանում:

Դժոխքի ձորի ու Նարեի ջրվեժի բացահայտումը։ Կարծում եմ՝ կարիք չկա պարզաբանելու, թե ինչու։

Ի՞նչ ուղղություններ կան, որ դեռևս չես հաղթահարել, բայց նպատակ ունես անել ապագայում:

Այս պահին երազում եմ Կուսանաց լեռան մասին։ Ունեմ նաև շատ վաղեմի երազանք՝ Կապուտան լիճը։

Նարե Մկրտչյան

Որո՞նք են այն երեք հիմնական բառերը, որոնք կարող են նկարագրել քո զգացմունքներն արշավների ընթացքում:

Դժվարանում եմ երեք բառ ընտրել:

Ըստ քեզ՝ ովքե՞ր են արշավականները:

Իմ խելքի մարդիկ:

Ինչպե՞ս հայտնվեցիր ArmGeo ակումբում (այսինքն՝ սկսեցիր պարբերաբար արշավների հաճախել մեր թիմի հետ)

Դեռ մինչև ակումբի հիմնադրումը պարբերաբար արշավում էի Տիգրանի հետ։ ArmGeo-ն էլ որ ստեղծվեց, ես արդեն ավտոմատ կերպով դրա մեջ էի։

Նարե Մկրտչյան

Ի՞նչ խորհուրդ կտաս նրանց, ովքեր ուզում են, բայց դեռևս չեն համարձակվում հարմարավետության գոտուց դուրս գալ ու արշավների գնալ:

Արշավը միայն ժամանց չէ, որ ընտրես՝ ուզում ես այսպես ժամանակդ անցկացնել, թե ուրիշ բանով զբաղվել։ Դա մի ուրիշ կյանք է, որը շատ ավելի բնական է, քան քաղաքի մեր կյանքը։ Հիմա այնպես է ստացվել, որ մեզ համար քաղաքում ապրելը սովորական է, իսկ բնության մեջ լինելու համար ինչ-որ ուժ է պետք գործադրել, համարձակություն դրսևորել։ Սա, իհարկե, իմ շատ սուբյեկտիվ կարծիքն է, բայց արշավ չեկող մարդը ինչ-որ կարևոր բան է բաց թողնում, հարուստ ու հետաքրքիր կյանքից մի մեծ հատված չի տեսնում ու չի ընկալում։ Այնպես որ, մի բան կարող եմ խորհուրդ տալ․ եկեք, տեսեք՝ ինչ է, նոր մտածեք՝ ձերն է, թե ձերը չէ։

Ուզո՞ւմ ես դառնալ ակումբի անդամներից մեկը: Միացի՛ր մեր արշավներին:

Ծանոթացեք մեր ակումբի մյուս անդամների հետ.

Դալար Չահարմահալի

Գևորգ Մովսիսյան

Աստղիկ Բաբալարյան

Թագուհի Մանուկյան

Նարե Մանուկյան

Լիլիթ Տոնոյան

Մարիամ Ղազարյան

Մերի Անտոնյան

Ռուբեն Զաքոյան